First Step.

สวัสดีครับท่านผู้อ่านอันน้อยนิดที่มากขึ้น 55555 ขอบคุณที่แอบเข้ามาส่องกันนะคับ หลังจากอัพบล๊อกไปวันนั้นเพื่อนที่โรงเรียนก็มาโวยวายว่าอัพภาษาไทยกูอ่านไม่ออก ฮ่าๆ ก็เพราะจะเอาไว้นินทาพวกแกแหละเราเลยพิมพ์ภาษาไทย (ดูมาร) 5555 เอาเถอะ ถ้ามีปัญญาก๊อปใส่กูเกิ้ลทานสเลดแล้วอ่านรู้เรื่องก็จงทํา นะจ้ัะ

กลับเข้าเรื่อง เราได้รู้จักสเปนและกาตาลุนย่ากันไปพอสังเขป ก็เหมือนเวลาจะไปที่ใหม่ๆ ไกลๆ เราก็จะต้องมีความรู้ประดับบ้างจริงมั้ยคับ (ไม่จริง) 5555

อย่าฉะนั้นเลย เราออกเดินทางกันเลยดีกว่า

โก!!!



แต่ก่อนไปสเปนจริงๆ ทางเอเอฟเอสก็ได้ให้โอกาสพาไปโอ๊ลาท่านทูตสเปนประจําประเทศไทยที่สถานทูตสเปนครับ (แหงล่ะท่านคงไม่อยู่สถานทูตซิมบับเวหรอก ฮ่าๆ)

สถานทูตสเปนเดินทางง่ายสบายกระเป๋าถ้ามีบัตรรถไฟฟ้า ลงอโศกแล้วก็เดินๆๆๆ ไปจนถึงอาคารเลครัชดา (ทําไมไม่อยู่แถวรัชดา?) เสร็จแล้วก็กดลิฟท์

ชั้นไหนต้องหาดูที่ป้ายตรงลอบบี้อาคารเพราะณภัทรจําไม่ได้ หิๆ

ช่วงก่อนมาสเปนสถานทูตนี่แทบจะเป็นบ้านอีกหลังเลยครับ ต้องมารับส่งเอกสารวีซ่าเป็นว่าเล่น แถมเสียตังค์ค่าแปลเอกสารอีกบานตะไท (ขี้บ่นหว่ะ) 5555

วันที่มาพบท่านทูตทีเจ้าหน้าที่เอเฟเอสมาด้วยสองคน และยังมีรุ่นพี่ที่เคยไปเริงร่าที่บาเลนเซียเมื่อสามปีก่อนติดสอยห้อยตามไปด้วย

เมื่อถึงเวลานัด พวกเราก็ถูกต้อนรับเข้าไปยังห้องๆหนึ่ง คล้ายๆห้องประชุมครับ แล้วก็นั่งรอซักพัก ก็มีคนสเปนตัวเป็นๆ สามคนยิ้มแย้มเข้ามา สรุปแล้วไม่ใช่ท่านทูตแต่อย่างใด แต่เป็นคนในสถานทูตที่บิ๊กพอสมควร ก็มีการพูดคุยแนะนําตัวกันไปตามสไตล์

จุดไคลแมกซ์มันอยู่ตรงนี้

เมื่อมีการถามว่าจะไปอยู่ที่ไหนกัน เพื่อนร่วมประเทศอีกคนก็บอกว่าตัวเธอนั้นได้โฮสอยู่มาดริด สามหน่อสเปนก็ว้าววู้วแสดงความยินดีที่ได้อยู่ใกล้ความเจริญ ฮาๆ

เมื่อถึงตาเราบ้าง ผมก็บอกไปเต็มปากว่า

บาร์เซโลน่า...

นึกออกปะครับ

สามหน่อสเปนที่เคยร่าเริงกลับทําหน้าเหมือนผมถูกส่งไปค่ายกักกันเอาท์ชวิทซ์

นายคนกลางก็หันไปคอมเม้นกับพี่ที่มีจากเอเอฟเอส ว่า

คุณไม่ควรส่งนักเรียนไปแคว้นที่พูดภาษาอื่นที่ไม่ใช่สเปน

มึงขู่กูใช่มั้ยยย 5555

โดยเค้าให้เหตุผลว่าการไปสเปนควรได้ภาษา และความป็นสเปนจริงๆ ไม่ใช่ไปสเปนแล้วไม่ได้ภาษาสเปนกลับมา

เออก็จริงของเค้านะ

แต่มันจะบินพรุ่งนี้แล้วดิลุง ให้ทําไง?
แล้วบรรยากาศก็ตึงเครียด มีการจดบันทึกให้เอาไปบอกตัวเอ้ของเอเอฟเส บลาๆ แม้รุ่นพี่ชาวบาเลนเซียน่าจะให้การปฎิเสธว่ามีคนไปกาตาลุนย่าบ่อยๆ แล้วก็ได้ทั้งสองภาษากลับมา

แต่แล้วการพบ "ท่านทูต" ก็ผ่านไปด้วยดี ขาลงลิฟท์กลับมาทุกคนก็มาปลอบใจว่ายังไงก็ได้ภาษาสเปนแนนอน บลาบลาบลา

สงสัยกลัวไอ้หมอนี่จะเสียขวัญ ยกเลิกการไปสเปน ไม่หรอกน่าา สามแสนห้ากับวาจาของคนๆเดียวไม่ทําให้วิมานอากาศของณภัทรล่มสลายแน่นอน

อีกอย่างทําใจมานานแล้ว 555555

แล้วก็ถึงวันออกเดินทาง

ก็ไม่มีอะไรหวือหวาครับ เพราะเครืองออกตีหนึ่ง ใครมาส่งวันนั้นเค้ารักมาจริงๆนะตัวเองทั้งหลาย 55555

ผมก็รํ่่าลาครอบครัว เพื่อนๆ และเดินเข้าตม อย่างสง่างามด้วยเสื้อสีชมพูแปร๋นของเอเอฟเอส - -

การเดินทางเริ่มต้นขึ้นแล้ว ย้ะฮู้วว!!!

ตอนนั่่งรอเครื่องบินก็แอบนํ้าตาซึมเล็กๆ แหม ก็คนไม่เคยห่างบ้านนนานๆนี่นา ฮ่าๆ ข้ามอะไรเศร้าไปดีกว่า ว่าแล้วก็ออกเดินทางสู่ดูไบกันเล้ยยยยย

ดูไบไม่ได้อยู่สเปนนะ เค้าไปต่อเครื่องเฉยๆ

อีกอย่างโลกนี้ไม่มีประเทศชื่อดูไบนะครับ อย่าเข้าใจผิด ;)

จําได้ว่าพอขึ้นเครื่องก็หยเศร้าเลยฮะ เพราะได้สัมผัสเครื่องบิน A380 ของจริง ยะฮู้ว ก็ถือโอกาสสํารวจที่นั่ง ทีวีอย่างบ้าคลั่ง และหลับๆตื่นๆจนถึงดูไบนู่นเลยครับ

ลาก่อนประเทศไทยที่รัก ปีหน้าเจอกันใหม่นะ :)





ตื่นๆ ถึงดูไบละค้าบ  :)

สนามบินดูไบ ดูคล้ายสุวรรณภูมิจริงจัง

เราเดินทางถึงดูไบอย่างสะลืมสะลือฮะ แต่พอไอโฟนและบีบีของสองชาวไทยเสื้อชมพูสามารถต่อไวไฟได้ปั๊บหนังตาก็หยุดก่อกวนทันที 5555

 หามาดริดเจอมั้ย? :)

เราสองคนก็เดินหยุดดูว่าเครื่องเราอยู่ทางออกไหน แล้วก็ไปนั่งใกล้ๆทางออก แต่ตรงนั้นดันไม่มีไวไฟ เราเลยตองหาทําเลกันวุ่นวายฮะ

 แล้วเมื่อตะวันขึ้นเราก็ออกเดินทางกันต่อ

ปล ต่อไปนี้จะเล่าโดยไร้รูปประกอบนะครบเพราะกล้องถ่ายรูปได้หายไปตั้งแต่หายใจในสเปนได้สองวัน... อาเมน

พอเครื่องลดระดับพอให้เราไดเห็นผืนดินเบื้องล่างได้

มันก็ตื่นเต้นนะครับ สเปนที่เราได้แต่นั่งดูในจอคอมพิวเตอร์มาเป็นปี ยุโรปที่ไม่เคยได้ัสัมผัสแบบที่จะพูดได้เต็มปากเต็มคํา (เคยเหยียบยุโรปแบบโกงๆ ที่อิสตันบูลฮะ :P) ความฝันจะเป็นจริงในไม่ช้าแล้วนะมึงงงงงง (พูดกับตัวเอง5555)


แต่ที่น่าสังเกตว่าทำไมแผ่นดินสเปนมันไม่เขียวชอุ่มแบบไทยเอาซะเลย
ดูแห้งๆ แดงๆ อย่างบอกไม่ถูก

 กัปตันพาผมมายุโรปจริงป่าวเนี่ย? หรือเราขึ้นเครื่องผิด ไม่ใช่พอเครื่องลงมีเสียงประกาศ "ยินดีต้อนรับสู่สนามบินแห่งนครอูวากาดูกู ประเทศบูร์กินาฟาร์โซค่ะ" ช๊อกเลยนะ 55555

 แต่เราก็ได้มามาดริด สเปน อย่างสมใจ(หวัดดีครับแม่) 5555555555555555555555555

สนามบินมาดริดสวยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ภาพจาก Wikipedia ฮะ

สนามบินมาดริดมีนามว่า บาราคัส (Barajas) เป็นสนามบินที่คึกคักเป็นอันดับสี่ของยุโรปและอันดับสิบเอ็ดของโลก เคยโดนระเบิดบอมบ์ในปี2006 โดยกลุ่มแบ่งแยกดินแดนหัวรุนแรงแคว้นบาสก์ (ETA) 

 แต่ตอนนี้สิ่งที่สําคัญกว่าประวัติสนามบินนี้คือ

กระเป๋าหายไปหนายย


รอจนถ้านั่งบนสายพานกลับไปดูใต้เครื่องได้ทําไปแล้ว มันไม่มาสักทีกระเป๋าลูกพ่อ ถามเจ้าหน้าที่ก็ส่งภาษาสเปนมาแบบกดฟอเวิร์ด X64

ทีนี้ก็เข็นรถเข็นวิ่่งกันทั่่ว สุดท้ายกระเป๋าลูกพ่อก็ตั้งโด่(อย่าคิดไกล?) อยู่ตรง Baggage Claim

ในสภาพที่ตรงที่จับด้านบนแตก ฮือ ต้อนรับกูอย่างดีเลยนะสเปน  555

สุดท้ายก็ทําเรื่องเพื่อเคลมทีหลัง สิริรวมเวลาทั้งหมดที่อยู่ในสนามบินประมาณสองชั่วโมงจ้า

หลังจากนั้นก็มีคนจากเอเอฟเอสมารอรับด้วยเสื้้อเีขียวแป๊ดดดด
เออเอากะมันสิ กะเหรี่ยงเสื้อชมพูแปร๋นรวมพลังกับเจ้าถิ่นเสื้อเขียวอื๋อ นี่สนามบินหรืองานคาร์นิวัล 555555

แล้วเราก็ถูกยัดใส่รถบัสกับคนอีกนับสิบชาติเพื่อมุ่งหน้าสู่ โฮสเทล รังนอนของเด็กเอเอฟเอสที่จะร่วมชะตากรรมกันในดินแดนกระทิงดุแห่งนี้อีกสิบเืดือน






โปรดติดตามตอนต่อไป :)