The Journey.

วู้ สุขสันต์วันเด็กพี่น้องชาวไทย จําได้ว่าตอนเด็กๆตั้งหน้าตั้งตารอวันเด็กอย่างแรง ยิ่งถ้าปีไหนวันเกิดตรงกับวันเด็กนะ จะสโมสรสุดๆ ฮ่าๆ แต่ตอนนี้แก่เหนียงยานอายุสิบเจ็ดก็ได้แต่นั่งมองน้องๆ เริงร่าท้าลมร้อนตามทําเนียบรัฐบาล ที่ชอบมีผู้ใหญ่ไปถาม โตขึ้นอยากเป็นอะไร "หนูอยากเป็นนายกค่ะ" แหงแซะพี่แกเล่นไปดักถามหน้าทําเนียบ เด็กคงอยากเป็นโปรกอล์ฟม๊างง แต่ก็ดีละ อยากเป็นนายกกันหลายๆคน ก็ขอคนดีๆซักคนมาทำให้ประเทศเราดีกว่านี้นะฮะ ส่วนตัวพี่ให้เป็นนายก .... ก็นะ รู้กันไม่พูดเยอะ 55555555

กลับเข้าเรื่องของเรากันต่อ ก่อนจะโชว์แก่ไปมากกว่านี้555

ตอนนี้เรานั่งกันอยู่บนรถบัสอินเตอร์ กล่าวคือมีมนุษย์โลกกว่าสิบชาติอยู่บนรถคันนี้ รถก็พาเราไปอย่างช้าๆ ด้วยการจราจรที่ค่อนข้างติดขัดไม่ต่างจากถนนมิตรภาพขาเข้าโคราชช่วงสงกรานต์ ผมก็นั่งมองวิว ถ่ายรูปไปพลาง แต่ไม่มีรูปให้ท่านดูเพราะเราทําหายไปแล้ว ฮ่าๆ

พอถึงค่ายหนุ่มไทยใจแกร่งคนี้ก็ต้องลากกระป๋าอย่างทุลักทุเลเพราะที่จับพังไปตามทางสู่โฮสเทลกากๆ ที่จะเป็นรังนอนในคืนนี้

ในค่ายก็ไ่ม่มีอะไรน่าสนใจหรอกครับ ช่วงแรกๆคนแต่ะประเทศก็จะชอบจับกลุ่มอยู่กันเอง เด็กไทยก็ทํากะเค้านะ เป็นกลุ่มที่มีสองคน แนวมะ ฮ่าๆ แถมเป็นเอเชียสองคนในดงฝรั่งอีก อินดี้อย่างแรง ฮ่าๆ

หลังจากจับกลุ่มกันเอง เค้าก็ให้เราไปทานอาหารว่าง แล้วก็เล่นเกมคลาสสิกตามค่ายต่างๆ ขอตั้งชื่อให้ว่าเกม"คลายปม" คุ้นมั้ยจ้ะเกมที่แบบหลอกล่อให้คนจับมือกันมั่วซั่วจนเป็นปมให้แก้ บางคนก็จะถูกดึึงแขนขาด แย่หน่อยก็โดนเหยียบมือแตก ฮ่าๆไม่ใช่ๆ เสร็จแล้วก็คลายปมโดยห้ามปล่อยมือฮะ แต่เวอชั่นสเปนดีหน่อยคือให้มีคนหนึ่งคนเป็นคนสั่งแก้ แต่แบบไทยมึงแก้กันเองพี่สตาฟขอยืนสะใจอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ 555

และตามที่ตะหงิดๆ ไว้แต่แรกว่ากูต้องโดนสั่งให้ออกไปแก้ และก็โดนจริงๆ แถมโดนครั้งสุดท้ายที่พันกันยุ่งที่สุด แต่ณภัทรก็ไม่ทำให้ชาวไทยเสียหน้าแต่อย่่างใด ปรบมือ

แปะๆๆๆๆ

หลังจากนั้นเค้าก็จับให้เราไปคุยกับเด็กชาติอื่น ซึ่งรู้สึกผมจะได้คุยกับเด็กสาวอเมกันคนหนึ่งซึ่งจะไปอันดาลูเซีย อืม

แล้วเราก็โดนต้อนไปรับเสื้อพร้อมคู่มือต่างๆ มีประเด็นนิดนึงตอนที่คนแจกเสื้อพยายามอ่านชื่อนามสกุลอันยาวเฟื้อยของสาวไทยที่นั่งข้างๆ พออ่านจบก็มีเสียงปรบมือเกรียว 55555

จากนั้นเราก็ได้ไปคุยกับเด็กชาติอื่นๆ ก่อนกินข้าวแล้วสองชาวไทยก็ขอไปนอนเพราะง่วงจริงจัง ขณะที่อีมาใกล้ๆอย่างอิตาลี ฟินแลนด์ ตุรกียังนั่งฝอยกันไม่เลิก

ที่นี่แปลกดีครับ จัดใหผู้ชายกับผู้หญิงนอนห้องเดียวกัน แม่รู้ถึงกับห่วงสวัสดิภาพของนครหลวงของมิกกี้เลยทีเดียว ฮ่าๆ ไม่มีใครเคยตีเมืองเลยแม่ เป็นเอกราชมาสิบเจ็ดปีละ 55555555

วันต่อมาก็ต้องตื่นแต่เช้าเพื่อนั่งรถบัสไปต่อรถบัสไปบาร์เซโลน่าครับ ทางเอเอฟเอสก็แจกถุงยังชีพมาถุงนึง ภายในมีขนมปังอันเท่าแขนทศกัณฐ์ ส้มโง่ๆสองลูก นมรสชอกโกแลต น้ำเปล่าหนึ่งขวดและสลัดกลิ่นบูดๆ

ตอนนั้นแอบหวั่นถ้าอาหารเป็นแบบนี้้ทุกวันคงตรอมใจตาย 5555

นั่งรอกันได้ซักพักรถบัสก็มา

แต่ไม่รู้คนขับเมา มองไม่เห็น หรืออะไร พี่แกเลยถอยหลังชนเสาไฟ ครั้งแรกไม่เท่าไหร่ พี่แกไปตั้งหลักใหม่ คงนึกว่าพ้นมัง เลยถอยมาใหม่เต็มแมกซ์

โครมมม

คราวนี้หม้อน้งหม้อน้ำรั่วกระจาย แถมเสาไฟงี้บิดเลย

เอ่อ อ่า กูจะถึงมั้ยวันนี้......

พวกเราเลยต้องน่งจับเจ่ารอรถคันใหม่มารับ ระหว่างนั้นก็มีรถตํารวจกับดับเพลิงมาให้ดูแก้เบื่อ ปิดท้ายด้วยรถขยะที่ไม่ได้เกี่ยวกับเค้า พี่แกมาเก็บขยะ 55555

ก็ได้เห็นว่ารถพวกนี้หน้าตาไม่เหมือนของบ้านเรานะจ้ะ -,,-

แล้วรถบัสคันใหม่ก็นำพาเรามาสู่ท่ารถบัส พอลงเท่านั้นหละวิ่่งกันป่าราบ เด็กไทยหนึ่งเดียวคนนี้ก็ลากกระเป๋าอย่างทุลักทุเล ท่ารถก็เผือกซับซ้อน ต้องลงใต้ดิน ข้ามไปข้ามมา

แต่แล้วก็ขึ้นรถทันเวลา ..

บนรถมีนักเรียนเอเอฟเอสจํานวน 22 คน

ผมได้นั่่งติดกับสาวเมกันจากรัฐขายไก่เคนทักกี้นามว่า โคลอี้้ Chloe

ระหว่างทางก็คุยกันสัพเพเหระ โคลอี้พยายามถามว่าชื่อเธอในภาษาไทยอ่านว่าอะไร - -

เอ่อ ก็คงไม่อ่านว่ายายแม้นหรอก ฮ่าๆ ผมก็ตอบไปว่าโคลอี้อะ แต่ถ้าอ่า่นสำเนียงภาษาไทยก็จะอ่านว่า โคล อี้

สาวเจ้า็พยายามอ่านตาม โคอี้ โกอี กล้วย แต่อ่านไปอ่านมาเธอออกเสียงเป็นอวัยวะที่หากมีคนไทยแถวนั้นคงสะดุ้ง :O


เอ่อ เราหยุดกิจกรรมนี้เถอะ -,,-

ระหว่าทางก็ไม่มีอะไรครับ เราพูดคุยกันเฮฮา รถหยุดแวะให้ออกไปยืดเส้นยืดสายซื้อของกิน(สงสัยจะรู้ว่าอาหารขยะมาก) อ้อลืมบอก รถที่เรานั่งเป็นรถสาธารณะครับ เลยมีนักท่องเที่ยวคนอื่นๆร่วมเดินทางไปด้วย

รถหยุดให้ลงที่ปั๊มแห่งนึงกลางหุบเขาในแคว้นกัสตีย่า ลา มันช่า (Castilla La Mancha) ครับ




อะพักแปป



ออกเดินทางต่อมั้้ยครับ? :)

วิวทิวทัศน์สองข้างทางเป็นหุบเขาสลับทุ่งหญ้าแห้งๆ เวิ้งว้าง นานๆจะมีปราสาทเก่าๆ มาให้ดูกันเล่นๆ

และรถก็จอดอีกรอบที่เมืองซาราโกซ่า (Zaragoza) เมืองหลวงแห่งแคว้นอรากอน (Aragón)

เมืองนี้ถ้าอ่านเป็นสําเนียงสเปนจะเท่มากจริงๆ กล่าวคือตรงตัว  Z ให้เอาลิ้นมาแตะฟันหน้าแล้วออกเสียงตัว Z
ตัว R ให้กระดกลิ้นและตัว G ให้ออกเสี้ยงในลำคอ

ตู้ม หน้าจอคอมเปื้้อนน้ำลายตอนพยายามออกตัว Z และคนข้างๆก็จะหันมามองว่าทำอะไรของแก

555555555555

ซาราโกซาเป็นเมืองใหญ่พอควรครับ ประชากรเกือบหกแสนคน แต่เราไม่ได้แวะเมืองนี้ครับ รถจอดส่งคนแล้วก็มุ่งหน้าสู่บาร์เซโลน่า



เข้าเขตกาตาลุนย่าละครับ


มีป้ายเป้ยเป็นภาษากาตาลันให้ดูเป็นขวัญตาตามทาง

นี้ทุกคนเริ่มอยู่ไม่สุข ตื่นเต้นที่จะได้เจอโฮส ทุกคนเริ่มเต้นไปเ้ต้นมา

สตาฟเอเอฟเอสจู่ๆ ก็ุลุกมาบอกครับ ว่าถึงบาร์เซโลน่าแล้ว เตรียมตัว

ทีนี้แหละทุกคนเริ่มโหวกเหวกอยู่ไม่สุข

จะเจอโฮสต์แล้วๆๆๆๆๆๆๆๆ

โฮสจะเป็นยังไงนะ

คนที่ต้องอยู่กันไปอีกเกือบปีจะเป็นยังไงนะ

อ๊ากกกกกกกก

รถจอดสนิทอย่างสวยงามนิ่มนวล มีคนมารอพวกเราตรึมเลยครับ

ณภัทรจะเจอโฮสแล้ว  ใจเต้นเป็นกลองตุ๊ก

ประตูรถถูกเปิดออก ทุกคนทยอยกันลงไป






ไหนโฮสกูวะ?







โปรดติดตามตอนต่อไป.... ;)

ฮ่าๆ ชอบจังการจบตอนแบบค้างๆ ทรมานคนอ่านเล่น ฮ่าๆ

สุขสันต์วันเด็กจ้า
ปล ตอนนี้ไร้รูปภาพ ขออภัยในความไม่สะดวกฮะ:)

First Step.

สวัสดีครับท่านผู้อ่านอันน้อยนิดที่มากขึ้น 55555 ขอบคุณที่แอบเข้ามาส่องกันนะคับ หลังจากอัพบล๊อกไปวันนั้นเพื่อนที่โรงเรียนก็มาโวยวายว่าอัพภาษาไทยกูอ่านไม่ออก ฮ่าๆ ก็เพราะจะเอาไว้นินทาพวกแกแหละเราเลยพิมพ์ภาษาไทย (ดูมาร) 5555 เอาเถอะ ถ้ามีปัญญาก๊อปใส่กูเกิ้ลทานสเลดแล้วอ่านรู้เรื่องก็จงทํา นะจ้ัะ

กลับเข้าเรื่อง เราได้รู้จักสเปนและกาตาลุนย่ากันไปพอสังเขป ก็เหมือนเวลาจะไปที่ใหม่ๆ ไกลๆ เราก็จะต้องมีความรู้ประดับบ้างจริงมั้ยคับ (ไม่จริง) 5555

อย่าฉะนั้นเลย เราออกเดินทางกันเลยดีกว่า

โก!!!



แต่ก่อนไปสเปนจริงๆ ทางเอเอฟเอสก็ได้ให้โอกาสพาไปโอ๊ลาท่านทูตสเปนประจําประเทศไทยที่สถานทูตสเปนครับ (แหงล่ะท่านคงไม่อยู่สถานทูตซิมบับเวหรอก ฮ่าๆ)

สถานทูตสเปนเดินทางง่ายสบายกระเป๋าถ้ามีบัตรรถไฟฟ้า ลงอโศกแล้วก็เดินๆๆๆ ไปจนถึงอาคารเลครัชดา (ทําไมไม่อยู่แถวรัชดา?) เสร็จแล้วก็กดลิฟท์

ชั้นไหนต้องหาดูที่ป้ายตรงลอบบี้อาคารเพราะณภัทรจําไม่ได้ หิๆ

ช่วงก่อนมาสเปนสถานทูตนี่แทบจะเป็นบ้านอีกหลังเลยครับ ต้องมารับส่งเอกสารวีซ่าเป็นว่าเล่น แถมเสียตังค์ค่าแปลเอกสารอีกบานตะไท (ขี้บ่นหว่ะ) 5555

วันที่มาพบท่านทูตทีเจ้าหน้าที่เอเฟเอสมาด้วยสองคน และยังมีรุ่นพี่ที่เคยไปเริงร่าที่บาเลนเซียเมื่อสามปีก่อนติดสอยห้อยตามไปด้วย

เมื่อถึงเวลานัด พวกเราก็ถูกต้อนรับเข้าไปยังห้องๆหนึ่ง คล้ายๆห้องประชุมครับ แล้วก็นั่งรอซักพัก ก็มีคนสเปนตัวเป็นๆ สามคนยิ้มแย้มเข้ามา สรุปแล้วไม่ใช่ท่านทูตแต่อย่างใด แต่เป็นคนในสถานทูตที่บิ๊กพอสมควร ก็มีการพูดคุยแนะนําตัวกันไปตามสไตล์

จุดไคลแมกซ์มันอยู่ตรงนี้

เมื่อมีการถามว่าจะไปอยู่ที่ไหนกัน เพื่อนร่วมประเทศอีกคนก็บอกว่าตัวเธอนั้นได้โฮสอยู่มาดริด สามหน่อสเปนก็ว้าววู้วแสดงความยินดีที่ได้อยู่ใกล้ความเจริญ ฮาๆ

เมื่อถึงตาเราบ้าง ผมก็บอกไปเต็มปากว่า

บาร์เซโลน่า...

นึกออกปะครับ

สามหน่อสเปนที่เคยร่าเริงกลับทําหน้าเหมือนผมถูกส่งไปค่ายกักกันเอาท์ชวิทซ์

นายคนกลางก็หันไปคอมเม้นกับพี่ที่มีจากเอเอฟเอส ว่า

คุณไม่ควรส่งนักเรียนไปแคว้นที่พูดภาษาอื่นที่ไม่ใช่สเปน

มึงขู่กูใช่มั้ยยย 5555

โดยเค้าให้เหตุผลว่าการไปสเปนควรได้ภาษา และความป็นสเปนจริงๆ ไม่ใช่ไปสเปนแล้วไม่ได้ภาษาสเปนกลับมา

เออก็จริงของเค้านะ

แต่มันจะบินพรุ่งนี้แล้วดิลุง ให้ทําไง?
แล้วบรรยากาศก็ตึงเครียด มีการจดบันทึกให้เอาไปบอกตัวเอ้ของเอเอฟเส บลาๆ แม้รุ่นพี่ชาวบาเลนเซียน่าจะให้การปฎิเสธว่ามีคนไปกาตาลุนย่าบ่อยๆ แล้วก็ได้ทั้งสองภาษากลับมา

แต่แล้วการพบ "ท่านทูต" ก็ผ่านไปด้วยดี ขาลงลิฟท์กลับมาทุกคนก็มาปลอบใจว่ายังไงก็ได้ภาษาสเปนแนนอน บลาบลาบลา

สงสัยกลัวไอ้หมอนี่จะเสียขวัญ ยกเลิกการไปสเปน ไม่หรอกน่าา สามแสนห้ากับวาจาของคนๆเดียวไม่ทําให้วิมานอากาศของณภัทรล่มสลายแน่นอน

อีกอย่างทําใจมานานแล้ว 555555

แล้วก็ถึงวันออกเดินทาง

ก็ไม่มีอะไรหวือหวาครับ เพราะเครืองออกตีหนึ่ง ใครมาส่งวันนั้นเค้ารักมาจริงๆนะตัวเองทั้งหลาย 55555

ผมก็รํ่่าลาครอบครัว เพื่อนๆ และเดินเข้าตม อย่างสง่างามด้วยเสื้อสีชมพูแปร๋นของเอเอฟเอส - -

การเดินทางเริ่มต้นขึ้นแล้ว ย้ะฮู้วว!!!

ตอนนั่่งรอเครื่องบินก็แอบนํ้าตาซึมเล็กๆ แหม ก็คนไม่เคยห่างบ้านนนานๆนี่นา ฮ่าๆ ข้ามอะไรเศร้าไปดีกว่า ว่าแล้วก็ออกเดินทางสู่ดูไบกันเล้ยยยยย

ดูไบไม่ได้อยู่สเปนนะ เค้าไปต่อเครื่องเฉยๆ

อีกอย่างโลกนี้ไม่มีประเทศชื่อดูไบนะครับ อย่าเข้าใจผิด ;)

จําได้ว่าพอขึ้นเครื่องก็หยเศร้าเลยฮะ เพราะได้สัมผัสเครื่องบิน A380 ของจริง ยะฮู้ว ก็ถือโอกาสสํารวจที่นั่ง ทีวีอย่างบ้าคลั่ง และหลับๆตื่นๆจนถึงดูไบนู่นเลยครับ

ลาก่อนประเทศไทยที่รัก ปีหน้าเจอกันใหม่นะ :)





ตื่นๆ ถึงดูไบละค้าบ  :)

สนามบินดูไบ ดูคล้ายสุวรรณภูมิจริงจัง

เราเดินทางถึงดูไบอย่างสะลืมสะลือฮะ แต่พอไอโฟนและบีบีของสองชาวไทยเสื้อชมพูสามารถต่อไวไฟได้ปั๊บหนังตาก็หยุดก่อกวนทันที 5555

 หามาดริดเจอมั้ย? :)

เราสองคนก็เดินหยุดดูว่าเครื่องเราอยู่ทางออกไหน แล้วก็ไปนั่งใกล้ๆทางออก แต่ตรงนั้นดันไม่มีไวไฟ เราเลยตองหาทําเลกันวุ่นวายฮะ

 แล้วเมื่อตะวันขึ้นเราก็ออกเดินทางกันต่อ

ปล ต่อไปนี้จะเล่าโดยไร้รูปประกอบนะครบเพราะกล้องถ่ายรูปได้หายไปตั้งแต่หายใจในสเปนได้สองวัน... อาเมน

พอเครื่องลดระดับพอให้เราไดเห็นผืนดินเบื้องล่างได้

มันก็ตื่นเต้นนะครับ สเปนที่เราได้แต่นั่งดูในจอคอมพิวเตอร์มาเป็นปี ยุโรปที่ไม่เคยได้ัสัมผัสแบบที่จะพูดได้เต็มปากเต็มคํา (เคยเหยียบยุโรปแบบโกงๆ ที่อิสตันบูลฮะ :P) ความฝันจะเป็นจริงในไม่ช้าแล้วนะมึงงงงงง (พูดกับตัวเอง5555)


แต่ที่น่าสังเกตว่าทำไมแผ่นดินสเปนมันไม่เขียวชอุ่มแบบไทยเอาซะเลย
ดูแห้งๆ แดงๆ อย่างบอกไม่ถูก

 กัปตันพาผมมายุโรปจริงป่าวเนี่ย? หรือเราขึ้นเครื่องผิด ไม่ใช่พอเครื่องลงมีเสียงประกาศ "ยินดีต้อนรับสู่สนามบินแห่งนครอูวากาดูกู ประเทศบูร์กินาฟาร์โซค่ะ" ช๊อกเลยนะ 55555

 แต่เราก็ได้มามาดริด สเปน อย่างสมใจ(หวัดดีครับแม่) 5555555555555555555555555

สนามบินมาดริดสวยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ภาพจาก Wikipedia ฮะ

สนามบินมาดริดมีนามว่า บาราคัส (Barajas) เป็นสนามบินที่คึกคักเป็นอันดับสี่ของยุโรปและอันดับสิบเอ็ดของโลก เคยโดนระเบิดบอมบ์ในปี2006 โดยกลุ่มแบ่งแยกดินแดนหัวรุนแรงแคว้นบาสก์ (ETA) 

 แต่ตอนนี้สิ่งที่สําคัญกว่าประวัติสนามบินนี้คือ

กระเป๋าหายไปหนายย


รอจนถ้านั่งบนสายพานกลับไปดูใต้เครื่องได้ทําไปแล้ว มันไม่มาสักทีกระเป๋าลูกพ่อ ถามเจ้าหน้าที่ก็ส่งภาษาสเปนมาแบบกดฟอเวิร์ด X64

ทีนี้ก็เข็นรถเข็นวิ่่งกันทั่่ว สุดท้ายกระเป๋าลูกพ่อก็ตั้งโด่(อย่าคิดไกล?) อยู่ตรง Baggage Claim

ในสภาพที่ตรงที่จับด้านบนแตก ฮือ ต้อนรับกูอย่างดีเลยนะสเปน  555

สุดท้ายก็ทําเรื่องเพื่อเคลมทีหลัง สิริรวมเวลาทั้งหมดที่อยู่ในสนามบินประมาณสองชั่วโมงจ้า

หลังจากนั้นก็มีคนจากเอเอฟเอสมารอรับด้วยเสื้้อเีขียวแป๊ดดดด
เออเอากะมันสิ กะเหรี่ยงเสื้อชมพูแปร๋นรวมพลังกับเจ้าถิ่นเสื้อเขียวอื๋อ นี่สนามบินหรืองานคาร์นิวัล 555555

แล้วเราก็ถูกยัดใส่รถบัสกับคนอีกนับสิบชาติเพื่อมุ่งหน้าสู่ โฮสเทล รังนอนของเด็กเอเอฟเอสที่จะร่วมชะตากรรมกันในดินแดนกระทิงดุแห่งนี้อีกสิบเืดือน






โปรดติดตามตอนต่อไป :)

Know me, Know my place

ว่าไปแล้วการพิมพ์ไทยในโปรแกรมบ้านี่ไม่ใช่เรื่องตลก อารมณ์เหมือนนั่งเล่นเกมกดระเบิด Mindsweeper หิหิ แต่เพื่อคนอ่านอันน้อยนิดผมยอมมมมม 55555 :P

ย้อนกลับไปเมื่อสี่เดือนก่อน ตอนนั้นตื่นเต้นมากๆครับเพราะว่าหลังจากที่รอมาแรมปี ในที่สุดก็จะได้ไปสเปนอันใฝ่ฝันซักที ถามว่าทําไมต้องสเปน? ทําไมไม่ไปอเมริกา ทําไมไม่ไปประเทศอื่น ทําไมไม่ใช้สามปีในเตรียมใหคุ้มค่่ เก้าลอเก้า บลาๆ - -

ก็คนเรามันชอบไม่เหมือนกันนี่นา ไ่ม่งันโลกนี้ก็ไม่สนุกดิเนอะทานผู้่อ่านอันน้อยนิด 5555 ;)

คนชอบถาม ไม่ว่าชาติไหนที่มิกกี้เจอ ก็จะชอบถาม Why Spain?¿ Por qué España? Per qué Espanya? ทําไมถึงเลือกสเปน??

พอได้มาถามตัวเองบ้าง ก็ เออหว่ะทําไมต้องสเปนด้วยวะ มีประเทศเป็นร้อยบนโลก

แต่เราชอบสเปนเพราะภาษาสเปนอันไพเราะ แม้จะสองจิตสองใจอยู่นานว่าจะเรียนฝรั่งเศสหรือสเปนดี สุดท้ายสเปนก็มาวินชนะใจณภัทรไป

เราชอบสเปนเพราะความเป็น "กระทิงดุ"

ภาพสาวสวยนัยน์ตาคมกําลังขยับกรับระบําฟลามิงโก้ 

บ้านเมืองสีส้มๆแดงๆ 

กลิ่นอายความเป็นอาหรับ

ฟุตบอลที่เป็นมากกว่าฟุตบอล 

ทั้งหมดนี่หละที่นําพาให้ผมมานั่งตรงนี้ได้

แต่สิบปากว่าก็ไม่เท่าตาเห็น ย้อนไปเมื่อเดือนเมษาอันร้อนระุอุ สายวันหนึ่งขณะกําลังหลับอ้าปากหวออยู่บนรถนิสสันเทียน่าสีขาวมุกมุ่งหน้าสูพัทยาในช่วงสงกรานต์ ก็มีโทรศัพท์เข้า
"ฮัลโหลแม่ค้าบ" เสียงคนพึ่งตื่น ตาที่ไม่ค่อยจะโตยังไม่เปิดเต็มที่

"ไอ้อ้วนโทรตั้งหลายรอบไม่รับสาย ได้โฮสแล้วนะรู้มั้ย!!!!!!!!!!!!!!!!"

เท่านั้นหละ ตื่นเลยจ้า แต่ตายังตี่เหมือนเดิม - -

"อยู่บาร์เซโลน่า" ฺฺฺฺฺ ฺ ฺ อึ้งกิมกี่

เอ่อ อ่า อือ

ต้องท้าวความก่อนว่า สเปนไ่ม่ได้เหมอนกันทั้งประเทศ เค้าต่างกันยิ่งกว่าระบําไข่มดกับหนังตะลุง หรือกําเมืองกับแหรงใต้

อะไรยังไงมาดูกัน

 นี่คือแผนที่สเปน ว่ากันว่าเหมือนฝ่าตีีนกระทิง (ตรงไหน?)

 คําเตือน: ส่วนต่อไปนี้้เป็นสาระ ซึ่งนานๆจะมาที :O โปรดอย่าข้ามส่วนนี้ไป

ประเทศสเปนแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 17 แคว้นปกครองตนเอง  และยังมีเศษเสี้ยวเล็กๆ อยู่ในทวีปแอฟริกาอยู่สองชิ้น เรียกา เซวตา (Ceuta) กับ เมลิย่า (Melilla)

สเปนแมีเมืองหลวงชื่อมาดริด Madrid ตั้งอยู่กึ่งกลางประเทศพอดิบพอดี นอกจากนั้นยังมีเมืองสําคัญๆอย่าง บาร์เซโลน่า Barcelona เซบีย่า Sevilla บิลเบา Bilbao (ยอมรับมาซะว่ารู้จักชื่อเหล่านี้เพราะทีมฟุตบอล)

กลับสู่ที่ที่มิกกี้จะไปซุกหัวนอน บาร์เซโลน่า...

บาร์เซโลน่าตั้งอยู่ในแค้นกาตาลุนย่า(Cataluña,Catalunya,Catalonia) ในแผนที่เป็นสีเหลืองพันธมิตร

ว่าแล้วก็ซูมอินเข้าไป

กาตาลุนย่าเป็นแคว้นทางอีสานของสเปน แต่เป็นแคว้นที่ร่ํารวยที่สุดแคว้นหนึ่งของสเปน กาตาลุนย่ามีภาษากาตาลัน(Catalán, Català) เป็นภาษาประจําแคว้นร่วมกับสเปนและภาษาอราเนส(Aranés) ที่พูดในเขต วัย ดารัน (Vall D'Aran) โดยกาตาลันเป็นหนึ่งในสี่ภาษาราชการของสเปน ร่วมกับภาษาสเปนที่เรียกกันว่ากัสเตยาโน่ Castellano ภาษากาเยโก้ Gallego ในแคว้นกาลิเซีย Galicia และภาษาเอวสเกดิ Euskediใแคว้นบาสก์ Pais Vasco ยุ่งวุ่นวายมากประเทศนี้ ว่ามั้ยท่านผู้อ่านอันน้อยนิดที่รัก ความจริงประเทศนี้มันยุ่งกว่านี้อีก เดี๋ยวมาดูกัน !

กาตาลุนย่าแบ่งตัวเองออกเป็นสี่จังหวัดหลักๆตามชื่อสี่เมืองสําคัญ คือบาร์เซโลน่า Barcelona ทางตะวันออก
จีโรน่าหรอเฆโรนา (Girona,Gerona) ทางเหนือ
เยยด้าหรือเลริด้า (Lleida,Lérida)ทางตะวันตก
และตาราโกน่า (Tarragona)ทางใต้  ดูแผนทีประกอบนะจ้ะ

และแคว้นนี้ยังมีอีกติ่งเล็กๆ เรียกว่า ยีเบีย Llivia  ที่ถูกล้อมรอบด้วย ฝรั่งเศสอีกด้วย
สรุปสเปนมีติ่่งสามอันสินะ
ชื่อเืมืองบางทีมีหลายชื่อเพราะเป็นเวอชั่นภาษากาตาลันกับเวอชั่นสเปนฮะ

กาตาลุนย่ามีภาษาและวัฒนธรรมเป็นของตัวเองมายาวนาน ดังนั้นมาแคว้นนี้จะแทบไ่ม่เห็นธงชาติสเปนแบบนี้

แต่จะเห็นแบบนี้้ซะเยอะ
เป็นธงประจําแคว้นเค้าอะครับ เรียกว่าลาซันเยร่า La Senyera

แต่ถ้าบ้านไหนอยากแยกตัวจากสเปน ก็จะติดดาวเข้าไปแบบนี้ เรียกว่า เอสตาลาด้า Estalada.

และนี่คือเหตุผลว่าทําไมถึงอึ้งกิมกี่ ก็เพราะชีวิตประจําวัน ตั้งแต่ป้ายบอกทาง ยันโรงเรียนก็สอนเป็นภาษากาตาลันครับ ฮ่าๆๆๆๆ สนุกล่ะ ภาษาสเปนที่ร่ํํําเรียนมาเกือบปี~ ~   เอ่อ 55555


แต่เอาน่ะ เป็นประสบการณ์ชีวิต ไหนๆทุกคนก็ปลอบโยนด้วยเรื่องจริงว่าภาษาสเปนกับกาตาลันคล้ายๆกัน หรือ บาร์เซโลน่ามีคนพูดสเปนเยอะกว่า และคนกาตาลันพูดสเปนได้เพอรเฟกต์ทุกคน

ทําให้ได้รู้ครับ ว่าโลกนี้ไม่ได้เป็นไปอย่างที่คาดหวังเสมอไป เราต้องเปิดใจกว้างๆ รับสิ่งใหม่ๆ ที่อาจจะไม่เป็นไปดังหวัง แต่มันอาจจะดีกว่าที่คิดด้วยนะ? เอ๊ะยังไง รอติดตามนะจ้ะ!

ว่าแล้วก็เตรียมพร้อมบินไปสู่วิกฤติยูโรโซนพร้อมๆกันในตอนต่อไปนะจ้ะ ผู้อ่านทั้งหลาย :)

Fins després a tothom!

ปล ตอนนี้ดูสาระเยอะมาก แต่อย่าดีใจไปเพราะตอนต่อๆไปสาระจะน้อยลงเรือยๆ ตามประสาเจ้าของบล๊อก 555555 และขออภัยถ้าพิมพ์ตก เพราะคีย์บอร์ดออนไลน์มันเอิ่มมาก ไม่เชื่อลอง http://gate2home.com/Thai-Keyboard !!

Newbie! :)

สวัสดีค้าบบบบ ในที่สุดก็มีคีย์บอร์ดภาษาไทยให้พิมพ์สักที  ๕๕๕๕๕๕๕ ก็ยินดีต้อรับสู่บล๊อกเล็กๆของมิกกี้นะครับ ตอนนี้ก็อยู่สเปนมาได้สี่เดือนกว่าๆละ ก็มีความคิดที่จะเปิดบล๊อกแบ่งปันประสบการณ์ที่นี่อะนะครับ แต่ก็พึ่งเจอเวบที่มีโปรแกรมคีย์บอร์ดไทย หิๆ ถ้าพร้อมแล้วก็เก็บกระเป๋าออกเดินทางกันเลยจ้าาาา  :))